Raoul Duke en Dr. Gonzo zijn met hun cabrio op weg naar Las Vegas. Het doel van hun bezoek is het verslaan van een autorally door de woestijn. De inhoud van hun kofferbak is echter nog duidelijker. Deze is namelijk gevuld met allerlei soorten drugs, variërend van de bekende alcohol en marihuana tot de zwaardere coke en lsd en ook nog wat obscuurdere middelen zoals ether. Goed onder invloed van wat drugs checken beide mannen in bij een hotel. De rest van de film is een grote drugstrip waarbij telkens Raoul of Dr. Gonzo dusdanig onder invloed is dat de situatie bijna niet meer houdbaar is. Toch weten ze het telkens weer terug te brengen tot hun hotelkamer alwaar de drugsinname vrolijk verder gaat. Er komt nog een keer een vrouwtje in het spel (die vol met drugs wordt gestopt) en de mannen verlaten Las Vegas een keer (om een paar uur later weer terug te keren), maar feitelijk zien we alleen maar beelden van twee flippende en totaal gestoorde gasten. De vraag is dan of het vermakelijk is om te kijken naar twee uur psychedelische beelden. En dat is het zeker, maar dat komt niet alleen door de vage beelden, als wel door de geweldige hoofdrolspelers. Vooral Johnny Depp blinkt uit, met zijn superirritante stemmetje, waardoor hij denkt dat hij helemaal `the man` is. Ik heb Fear and Loathing in Las Vegas in nuchtere toestand bekeken en kan hem al behoorlijk waarderen. Ik kan me voorstellen dat wanneer je deze film onder invloed van een willekeurig geestverruimend middel kijkt het nog vele malen beter is.
