We schrijven de 23e eeuw. Talloze oorlogen hebben de aarde tot een stoffige woestenij gemaakt. Mensen hebben het zwaar, afgezien van een elite groep. De sport van de toekomst wordt beoefend door zogenaamde Juggers en is een barbaarse variant op football, waarbij twee teams van vier tegenover elkaar staan. Degene die als eerste een hondenschedel op een paal weet te prikken wint. Wanneer je een Jugger bent, is er een sprankje hoop op een beter leven. De genoemde elite organiseert namelijk de Eredivisie voor Juggers en deze Juggers hebben het redelijk voor elkaar.

Rutger Hauer speelt een Jugger die het genoegen heeft gesmaakt van de Eredivisie, maar hij werd eruit gegooid omdat hij sliep met de vrouw van een elite kerel. Nu trekt hij, met zijn team, van stad naar stad om een simpele boterham te verdienen. Hierbij vecht hij enkel tegen andere amateur teams. Een sleutelpositie in zijn team is echter gewijzigd, waardoor nu alle wedstrijden worden gewonnen. Hoewel hij inmiddels een oog kwijt is wil Hauer´s personage nog iets bewijzen tegenover de Eredivise en dus dagen hij en zijn team een ploeg uit de Eredvisie uit...

Salute of the Jugger zag ik voor het eerst toen ik een jaar of twaalf was. De film was toen net uit in de videotheek. Een zelfde voormalige huurband, inmiddels dus bijna antiek, schafte ik onlangs aan en het leek me aardig de film opnieuw op deze manier te bekijken. Hoewel de film in mijn herinnering iets beter was, heb ik me er wederom aardig mee vermaakt. Het is een vrij goedkope post apocalyptische film over een oude ´krijger´ die er nog een trucje wil uitpersen. Het levert geen verrassingen op, maar is onderhoudend genoeg. Hierbij is het acteerwerk beter dan in vergelijkbare films, maar de actie iets minder aanwezig.