Ross is een methamphetamine verslaafde. Zijn dagelijkse dosis drugs haalt ie altijd bij Spider Mike. Helaas voor Ross heeft Spider geen drugs meer op voorraad. Gelukkig is Nikki aanwezig. Zij is de vriendin van The Cook, een gast die de meth produceert. Ross gaat bij hem langs en wordt al snel in dienst genomen als chauffeur voor The Cook. Door de ritjes die hij voor hem doet, krijgt Ross telkens een voorraadje drugs. In een grote, lange drie dagen durende trip rijdt Ross vervolgens de hele stad door voor Nikki en The Cook. Ondertussen ligt zijn vriendin thuis naakt vastgebonden op bed, maar daar heeft ie schijt aan. Ook zijn er nog wat agenten die achter de mannen aanzitten.
Het is erg moeilijk om iets negatief te zeggen over Spun, zeker daar de film simpelweg zijn sterke momenten heeft. Dit zijn onder andere de redelijke drugssfeer met zijn zieke karakters, aardige special effects tijdens de drugstrips en goed acteerwerk van Mickey Rourke. Aan de andere kant is Spun zwaar onorigineel, aangezien het feitelijk een grote ripoff is van het twee jaar eerder uitgekomen Requiem for a Dream. De effecten van het verwijden van de pupillen na een shot zijn letterlijk gekopieerd van deze film. De hele sfeer is zelfs nagenoeg gelijk. De overeenkomsten tussen beide films zijn zelfs zo sterk, dat ik het idee had naar een herhalingsoefening zat te kijken. Wat dat betreft is er dus zeker wel wat negatiefs te melden over Spun. Jonas Akerlund, die met deze film zijn regiedebuut aflevert, zal in de toekomst zijn films wat meer eigen smoel moeten geven om echt te kunnen overtuigen. Zijn curriculum vitea bevat in ieder geval voldoende kwaliteit (o.a. videoclips voor Madonna, U2, Moby en The Smashing Pumpkins) om in de toekomst met een echt goede film te komen. Spun bevat trouwens leuke bijrollen van o.a. Rob Halford (Judas Priest), Deborah Harry (Blondie) en Billy Corgan (The Smashing Pumpkins).
