Dracula A.D. 1972

Net als de opvolger, Satanic rites of Dracula, heeft Dracula A.D. 1972 een moderne setting. In een korte scène die aan de titelsequentie voorafgaat, zien we hoe de beroemde Dr. Helsing in het jaar 1872 ‘definitief’ afrekent met Graaf dracula tijdens een gevecht in Hyde park. 100 jaar na de gebeurtenissen, wordt Dracula echter opnieuw tot leven gewekt door een nieuwe volgeling, een student genaamd Alucard (draai dat maar eens om) tijdens een heidens ritueel in een leegstande kerk in een Londense buitenwijk. De rest van speelt zich af in het Londen van de jaren zeventig van de Twintigste eeuw. 
 
Tijdens de door Alucard opgevoerde Zwarte Mis valt één van vrouwelijke leden van zijn vriendenkring, de rondborstige Laura, ten prooi aan de uit het graf verrezen Dracula. Het was de graaf echter om een ander lid van de groep te doen: Jessica Van Helsing, een nakomeling van de fameuze vampierenjager. Gelukkig woont Jessica bij haar grootvader, zoals alle geleerde Van Helsings een groot kenner van occulte zaken. Als de politie een onderzoek instelt naar de dood van Laura, weet Van Helsing instinctief in welke hoek de dader moet worden gezocht. 
 
Voor het eerst sinds 1958 (de originele Dracula van Hammer) waren beide grote sterren van de Studio, Christopher Lee en Peter Cushing, opnieuw samen te zien in een Draculafilm. Het is een beetje vreemd om Dracula te zien rondstruinen in het Londen van 1972, omgeven door dubbeldekkers, hippies, hotpants en weet ik al niet meer, en er wordt ook een beetje gesmokkeld met het aanzien van Londen en de Londenaars: de stad was vooral in de jaren zestig een swingend middelpunt van de hippiecultuur, en de jongeren die door de film heen dansen, zijn gekleed alsof ze nog in het voorgaande decennium verkeren. 

Voor wie over die bezwaren kan heenstappen, biedt de film aardig (zij het voorspelbaar) vermaak. Christopher Neame (die de nieuwe discipel speelt) is een overtuigende gluiperd en de horrorscènes met Lee en Cushing zijn niet beter of slechter dan in de meeste andere films rond de bloeddorstige graaf. De scène in de badkamer, waarin Alucard aan zijn eind komt, is heerlijk luguber en vrij uniek voor de reeks. En verder zijn Stephanie Beacham en Caroline Monro (een Bond Babe uit The Spy Who Loved Me) beide verblindende schoonheden.  
 

R.I.P. Christopher Lee (1929-2015)




FX Acteren Sfeer Originaliteit Totaal
6.5 7 6 5 6

Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap:
- Halloween (horror : 8)
- Jaws (horror / fantasy : 7.5)
- Black Christmas (1974) (horror : 7.5)
- When a Stranger Calls (horror / thriller : 7.5)
- Sisters (horror / thriller : 7.5)


Hoe beoordeelt Boobytrap categorie horror eigenlijk?
012345678910

Hoe beoordelen bezoekers deze recensie?



Dracula A.D. 1972
Dracula A.D. 1972
Dracula A.D. 1972




47 Meters Down:
Ik ben nu in Bangkok en ga vaak naar het Paragon Cineplex! Eergisteren King...
Close Encounters of the Third Kind:
Lang geleden gezien. Ik had dezelfde gevoelens: best leuk om naar te kijken...
Jason Bourne:
Dank je. Rechtgezet...
Het Schnitzelparadijs:
Apen ...
Terug naar de Kust:
he hassan ga je moeders slipper likken...
Revenge of the Nerds II: Nerds in Paradise:
done...
Achtste-groepers huilen niet:
aangrijpend maar wel super mooi...
Bekijk 100 laatste posts


Bioscoopagenda:
Google





Terug naar vorige pagina | Naar filmoverzicht