Twee vrouwen spoelen na een bootramp aan op een eiland. Hier worden ze onmiddellijk aangevallen en verkracht door de lokale bevolking. Ze weten echter terug te keren uit de hel en willen wraak nemen op degenen die hun deze vreselijke wandaden heeft aangedaan. Hiervoor krijgen ze hulp van de duivel en een aantal van zijn handlangers. Vooral een viertal vrienden onder leiding van de Kapitein moet het vervolgens ontgelden.
 

Regisseur Jean Rollin staat bekend als de meester van de Franse gore en andere genres binnen de horror. Mijn eerste kennismaking met zijn werk is geen positieve. Demoniacs, ook bekend als Curse of the Living Dead, is wat mij betreft een slappe poging tot exploitation, vooral gericht op een shock effect dat nooit fatsoenlijk weet te slagen. Qua sfeer komt het Spaanse Who Can Kill a Child? in de buurt, maar dan zonder het warme zonnetje en met volwassenen in plaats van kinderen.
 

De film moet het hebben van een schokkende opening (verkrachting plus veel geweld) en een wraakpoging in de eindscènes (met opnieuw een verkrachting). Het middenstuk, ruim driekwart van de speelduur, is vooral gevuld met saaie dialogen en een poging tot verhaal. De verkrachtingen en andere bloederigheden zijn erg slecht in beeld gebracht. Bloed zie je bijna nooit, omdat de camera altijd op het verkeerde subject staat gericht.
 

De vrouwen lijken daarnaast welhaast in te willen stemmen met hun lichamelijke onteringen, want van tegenstribbelen hebben ze niet gehoord. Sterker, het lijkt erop alsof ze vrijwillig gaan klaarliggen om de edele delen van hun aanvallers te mogen ontvangen. Sorry, maar dit soort crucialiteiten op dergelijke wijze uitwerken werkt gewoon niet voor een geloofwaardige horrorfilm. Waren begin en einde van voldoende kwaliteit geweest dan had ik een voldoende overwogen. Die zit er nu absoluut niet in.