Larry en Julia hebben hun intrek genomen in een nieuw stulpje. Hij is een sukkelige, slome gast, die gelooft in de goedheid van zijn vrouw. Zij is echter een overspelige hoer, die ooit een relatie heeft gehad met Frank, de broer van Larry. Als Larry zich tijdens de verhuizing verwond, valt er wat bloed op de houten vloer. Hierdoor komt de zombievorm van Frank weer tot leven. Hij heeft ooit een magische kubus gekocht, welke de poorten naar de hel opende. Hieruit kwamen de zogenaamde Cenobites, demonen uit de hel, die Frank dood hebben gemarteld. Bloed zorgt er nu voor dat hij weer volledig kan leven. Julia wordt dan wel geacht wat slachtoffers te brengen, zodat Frank het bloed uit hun lichaam kan zuigen.
Wanneer dit vrolijke spelletje weer eens aan de gang is, komt Kirsty, de dochter van Larry, de woning toevallig binnenlopen. Zij ontdekt de kubus en slaat hiermee op de vlucht. Ongewenst opent zij echter ook de poorten naar de hel. Pinhead en zijn vrienden willen haar nu ook martelen, maar omdat ze weet te vertellen dat Frank's ziel aan Pinhead probeert te ontsnappen sluiten ze een deal. Helaas voor Kirsty hebben de Cenobites absoluut geen behoefte zich aan hun deel van de afspraak te houden, waardoor Kirsty alsnog tegen de duivels moet vechten.
Het is vrij slecht van me dat ik deze klassieker nog nooit eerder gezien heb. Gelukkig kan ik nu wel meteen stellen dat ik een van de betere horrorfilms ooit heb gezien. De spanningsopbouw in Hellraiser is simpelweg geniaal te noemen. Nergens worden de voor dit genre zo bekende clichés aangesproken om de kijker te vermaken. Het verhaal begint behoorlijk rustig, maar wordt steeds een stap verder gebracht, totdat de poorten naar de hel worden geopend. Ook het enigszins campy, maar toch duistere sfeertje draagt bij aan een o zo plezierige kijkervaring. De Cenobites zijn geweldig vormgegeven wezens en vooral hun dreigende donkere stemmen komen behoorlijk creepy over.
Gelukkig wordt er geen overkill aan bloed en gore gegeven, waardoor de sfeer nooit flauw wordt. Hoewel het acteerwerk van de meeste hoofdpersonen niet fantastisch te noemen is, is dit nergens een punt van ergernis. Clare Higgins weet overigens wel een sterke rol neer te zetten als overspelig en later ook sadistisch kutwijf. Hellraiser had ik al veel eerder een keer moeten aanschouwen en elke filmliefhebber moet dat uiteraard ook doen.
