The Wild GeeseThe Wild Geese speelt zich af in de jaren zeventig van de vorige eeuw. Europa bezint zich over haar eigen koloniale verleden, maar zit ook midden in de Koude oorlog. Beide elementen zijn sterk in het scenario verweven. De Britse huurling (en voormalig legerofficier) Allen Faulkner wordt gecontacteerd door een zakenman, Sir Edward Matherson, die belangen heeft in de kopermijnen van Rhodesië (het huidige Zimbabwe). Na een linkse coup is de macht in handen van communistische rebellen die de vorige president (die het Westen gunstig gezind was) in de gevangenis hebben gegooid. Matherson wil dat Faulkner met een speciaal team president Limbani uit gevangenschap verlost, zodat de oorspronkelijke machts-verhoudingen in ere kunnen worden hersteld. Na een bliksemactie weten Faulkner en zijn team Limbani te bevrijden, maar inmiddels heeft Matherson een deal gesloten met de rebellen, en worden Faulkner en de zijnen aan hun lot overgelaten … Tijdens de (zeer fraaie) openingscredits, worden de namen van de acteurs en andere medewerkers geprojecteerd tegen de achtergrond van een kaart van Afrika, waarop de landsgrenzen zijn aangegeven in de vorm van prikkeldraadlijnen. The Wild Geese lijkt een actiefilm met een hart, en inderdaad krijgen we enkele filosofietjes te horen over verzoening tussen blank en zwart en de grote toekomst van Afrika. De meeste problemen die worden aangekaart, zijn vandaag de dag nog even actueel als toen de film werd gedraaid. De president die door de huurlingen wordt bevrijd, klinkt zo nu en dan een beetje als Mandela. Toch zou ik me niet al te veel voorstellen van die goede bedoelingen, in de eerste plaats is The Wild Geese een film over huurlingen, de actie is dus belangrijker dan de moraal. Veel critici waren niet blij dat Richard Burton opnieuw (na Where Eagles Dare en Raid on Rommel) te zien was in een actiefilm die geen recht deed aan zijn acteertalent. Wij kennen Burton vooral als de zuipschuit aan de zijde van Elizabeth Taylor, maar ooit werd hij beschouwd als de beste Britse acteur van zijn generatie. In The Wild Geese blijkt hij nog steeds een voortreffelijk acteur, en de wisselwerking met de charmante Moore werkt uitstekend. Je merkt echter wel dat de jaren (en al die flessen whiskey) niet ongemerkt aan Burton zijn voorbijgegaan. Films als The Wild Geese, over mannen met een gevaarlijke missie, hebben doorgaans de volgende opbouw: eerst zijn er oriënterende gesprekken, dan volgen de trainingssessies, en uiteindelijk, na een lange aanloop met veel tromgeroffel, barst de actie los, explosief en overweldigend. Het is dus allemaal voorspelbaar, maar als je ervan houdt, zit je goed, want zulke films duren steevast langer dan twee uur. Dus jongens: drankjes en versnaperingen klaarzetten, voeten op tafel, geduld uitoefenen, en genieten maar.
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() |
|
|
|
Terug naar vorige pagina | Naar filmoverzicht |