Dit was Elvis’ favoriete filmrol. De rol was oorspronkelijk geschreven voor James Dean, die echter nog voor de start van de opnames overleed. Het project verdween in de ijskast, maar na het succes van Jailhouse Rock (1957) werd Elvis gevraagd om de rol over te nemen. James Dean zou echter gestalte hebben gegeven aan een talentvolle bokser, met Elvis in de hoofdrol, werd dat natuurlijk een talentrijke zanger. Omdat opdringerige Elvis-fans de set overspoelden, moesten de opnames een paar keer worden gestaakt. Op zulke situaties was Hollywood in die tijd nog niet voorbereid.
Elvis is Danny Fisher, een scholier uit New Orleans die 's avonds uithangt bij de jeugdbende van Shark, een nozem en nietsnut. Maar dan wordt ontdekt dat Danny een groot zangtalent heeft; hij krijgt een contract aangeboden door de clubeigenaar LeGrand en wordt een plaatselijke ster. Hierdoor raakt ook de gangster Maxie Fields (die diverse andere clubs op Bourbon Street bezit) in hem geïnteresseerd. Fields probeert het contract af te kopen, maar Danny weigert om voor Fields te werklen. Maar Fields heeft ontdekt dat Danny een oogje heeft op diens maîtresse Ronnie ...
In King Creole levert Elvis inderdaad één van zijn betere acteerprestaties. De rol van de jongeman van bescheiden afkomst, die via zijn speciale talent plots een ster wordt, was hem op het lijf geschreven: via een omweg, heeft de film haast iets autobiografisch. Het script stijgt uit boven dat van de vele showfilms die Elvis in deze periode draaide, maar het is verfilmd in de typische stijl van de jaren vijftig, en het drama wordt al snel een melo-drama. De liedjes, speciaal voor de film geschreven, zijn (zoals gewoonlijk) nogal wisselend van kwaliteit. De titelsong King Creole en de nummer-één-hit Hard-headed Woman hebben echter een klassieke status verworven. En als Elvis het podium beklimt, ontstaat er natuurlijk een magisch sfeertje.
