De archeologe Bea krijgt ineens heel veel aandacht van Jürgen. In het begin vindt ze dat wel leuk, maar spoedig heeft Jürgen al trouwplannen. Hij belt haar wel duizend keer, blijft uren voor haar deur staan en loopt haar op allerlei andere manieren lastig te vallen. Jürgen heeft nogal een bord voor zijn kop. Hij heeft al eens eerder een vrouw een lange periode ´geterroriseerd´. Bea probeert van alles om van hem af te komen. Ze negeert hem, regelt een straatverbod en lokt hem in de val, maar niets helpt. De manipulator Jürgen weet de omgeving zelfs te laten denken dat Bea de gestoorde is. Op het einde doet Bea een belangrijke archeologische ontdekking. Jürgen komt weer eens langs. Deze keer om hun beiden de dood in te jagen. Bea schiet hem neer en sluit hem ergens op waar het plafond niet stevig is. Er valt een stuk puin op Jürgen´s kopf. Au! Ik vindt het toch wel een enorme prestatie van mezelf dat ik 75% van de film heb gezien. (De overige 25% heb ik voor de verandering zitten te zappen, in plaats van te slapen.) Dit is waarschijnlijk de slechtste Duitse film ooit. Met dit plot had je misschien een leuke komedie kunnen maken, maar voor humor hoef je bij onze oosterburen niet aan te kloppen. In plaats daarvan krijg je met Liebeskrank een soort van educatief filmpje over het uitgekauwde onderwerp stalking, met het acteerwerk van een bedrijfspresentatie. Daarbij komt nog dat actrice Muriel Baumeister een verschrikking is om naar te kijken. Liebeskrank , zum kotzen!
