WillardVoor het verhaal van Willard kun je bij Yahhrrrrm terecht. Terecht opgemerkt door hem is Willard nauwelijks een horrorfilm te noemen. Daarvoor zitten er te weinig schrikmomenten in de film en is het bovendien allemaal niet bloederig genoeg. De sfeer is echter wel behoorlijk donker en door de donkere settings krijgt de film toch een lichtelijk creepy sfeertje over zich heen. Mensen die niet van ratten houden zullen bij het bekijken van deze film bovendien aardige kriebels krijgen. Het rattenleger van Willard loopt tegen het einde van de film richting de duizenden. Qua acteerwerk springen Crispin Glover en R. Lee Ermey eruit. Eerstgenoemde weet een erg zielig, sukkelig figuur neer te zetten, gedomineerd door een hysterische moeder, met nauwelijks vrienden en een klotebaan, terwijl laatsgenoemde Willard volledig gek drijft. Ik kan me goed voorstellen dat wanneer iemand een baas als Frank Martin heeft, dat deze dan helemaal doordraait. Wat een vreselijke bullebak! Van een topfilm zou ik hier niet willen spreken, maar Willard is zeker een sympathieke film, waardoor ik het geheel met een voldoende beloon.
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobema: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
     |
 |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
WillardWIllard is om een aantal redenen een erg sterke film. Ten eerste zijn de meeste settings formidabel gedaan en tot in de puntjes verzorgd. De duistere mansion moet wel een broedplaats zijn voor knaagdieren. Uniform kleurgebruik geeft het eenheid. De verroeste fabriek waar hij werkt draagt hiertoe ook bij en sluit aan. Alleen het kantoor in deze fabriek valt dan weer een beetje uit de toon. Hier werken gek genoeg megababes. Ten tweede is het acteerwerk in de film erg goed. Vooral Crispin Glover zet een sprekend karakter neer als Willard. Hij handhaaft zijn gesloten, bijna autistische karakter heel de film door, waarvoor een pluim! Het is een mooie film. Een nadeeltje is dat er niet zo heelveel gebeurt. Tenminste niet zoveel extreme dingen. En de extreme dingen die wel gebeuren, worden heel bescheiden vertoond. Geen boederige horrortaferelen dus. Dat is opzich jammer, maar het komt de film uiteindelijk ten goede. Extreme horrortaferelen zouden de film terugbrengen tot een goedkoper niveau. ps. Supermooie cover!
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobers: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
WillardSukkel eerste klas Willard moet van zijn moeder de ratten in de kelder verdelgen. Als hij er een vangt kan hij het niet over zijn hart verkrijgen het beestje te doden. Hij noemt hem Socrates en er ontstaat een vriendschap. Socrates en nog een legioen ratten blijken makkelijk te trainen, behalve de obstinate dikke rat Ben. Tussen Ben en Willard botert het dan ook niet zo. Willard is werkzaam in het bedrijf dat zijn overleden vader ooit opstartte. Zijn baas Frank Martin heeft een pesthekel aan Willard en steekt dat niet onder stoelen of banken. Als Willard´s moeder sterft ontslaat hij Willard. Deze zint op wraak en heeft de middelen om dit ten uitvoer te brengen... Crispin Glover levert een uitstekende acteerprestatie. Schreeuwlelijk R. Lee Ermey is ook perfect gecast. Het is moeilijk deze film in een genrehokje te stoppen, want ondanks de duistere sfeer zou ik dit geen horrorfilm noemen. Remake van een film uit 1971.
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Yahhrrrrm: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 |
|
|
Terug naar vorige pagina | Naar filmoverzicht |
