De plot van deze ninjafilm is al even fantasieloos als de titel. Kort gezegd komt het erop neer dat een uit een bepaalde dojo verstoten ninja het verkeerde pad kiest, namelijk dat van ordinaire huurmoordenaar. De reden dat deze Masazauka werd verbannen is dat hij de erecode van de dojo brak in zijn pathethische competentiestrijd met de blanke ninja Casey.

Masazuka vermoordt nu mensen in opdracht voor een of andere occulte sekte, een belachelijke dekmantel voor een groep vermogende oliebaronnen die hun concurrenten willen uitroeien. Hier is Masazuka best goed in, maar hij is zijn oude dojo nog niet vergeten. Hij vermoordt zijn oude sensei en heeft zijn zinnen gezet op een of andere heilige ninjakist, waarin allerlei vernuftige wapens zitten. Ook kidnapt hij Casey's beoogde liefje (dochter van de sensei). Met andere woorden: Er is werk aan de winkel voor Casey...
 

 

De film spreidt een algehele domheid tentoon die je ook aantreft in jaren '80 ninjafilms. En daar heb ik niet zoveel op tegen. De film heeft genoeg actie en een aantal brute kills in huis. Hoofdrolspeler is spierbundel Scott Adkins die qua acteren maar mondjesmaat overtuigt, doch in het vechten behoorlijk goed bezig is. Tsuyoshi Ihara speelt de slechte ninja en weet, sowieso wat acteerwerk betreft, veel meer te overtuigen. De getergde slechterik die hij neerzet brengt dan ook het meeste vermaak.

Verwacht geen a-film wanneer je Ninja opzet. De plot is hiervoor te achterlijk en op bepaalde punten laat ook de uitvoering te wensen over. De prent heeft plaats in onder meer Japan en Amerika, maar het is overduidelijk dat de acteurs hun ding doen voor een bluescreen. Deze achtergronden overtuigen dan ook nauwelijks en nazoeken leert dat ze uit de koker komen van een studio in Bulgarije. Hier tegenover staat echter dat de gevechten vrij cool zijn gechoreografeerd en dat de acteurs competente vechtkunstenaars zijn.