De modellen van een modehuis worden een voor een op gewelddadige wijze omgebracht door een onherkenbare moordenaar. Naarmate er meer bekend wordt omtrent de slachtoffers, maar ook de mensen in en om het modehuis, is zo´n beetje iedereen verdacht...
 

 

Wat de plotbeschrijving betreft heb ik het bewust kort gehouden; dit om de boel niet te verraden. Deel van de lol ligt immers in het gissen naar wie de moordenaar is en waarom. Maar ook indien je de film al wel hebt gezien valt er nog steeds veel te genieten. Mario Bava betoont zich namelijk wederom een meester in kleurgebruik en spanningsopbouw; zaken die niet zullen vervelen en een nieuwe kijksessie zullen triggeren.

Blood and Black Lace is een uiterst stijlvolle film en een zeer innovatieve bovendien. Veel gialli zijn schatplichtig aan dit vroege voorbeeld van het genre. Met name de mysterieuze moordenaar met de zwarte handschoenen en zijn mooie slachtoffers zijn elementen die in tientallen andere gialli zouden terugkeren.
 

 

Hoewel er in technisch opzich eigenlijk niets valt aan te merken en het visueel een erg krachtige rolprent is, vind ik de plot niet zo bijzonder. Het feit dat geen enkel personage sympathie opwekt helpt hierbij ook niet echt. Spannend en sfeervol is de film echter wel en de moorden zijn stuk voor stuk memorabel.

Met Blood and Black Lace is sprake van een film die staat als een huis en gemakkelijk de strijd aan kan met de gemiddelde thriller, uit welk jaartal dan ook. Het enige middelmatige aan deze productie is, wat mij betreft, het scenario.