Het is het niet, maar toch vond ik het afgejatte "Blair Witch"-concept in deze film vrij vernieuwend. Eens in de zoveel tijd mag er wel zo'n soort film gemaakt worden. Voor wie het concept nog niet kent: In "The Blair Witch Project" lijkt het net alsof je zelf de kameraman bent. Alles lijkt uncut en rauw. Net alsof iemand de videoband gevonden heeft bij het lijk van de kameraman en deze nu afspeelt.
Zo ook in Quarantine. Een kameraman en zijn vrouwelijke reporter gaan op stap met een paar brandweermannen. Ze gaan een gebouw binnen waar geen brand blijkt te zijn, maar wel allerlei vreemde praktijken. Als ze nog maar net de eerste zombies hebben gezien, wordt het hele gebouw bovendien met plastic platen hermetisch afgesloten zodat niemand eruit kan. Snipers maken korte metten met de ontsnappingspoging.
Steeds meer mensen in het gebouw worden gebeten door zombies, waarna ze zelf niet al te vredelievend meer worden. Het duurt niet lang voordat de kameraman, de reporter en een heldhaftige brandweerman de enige over zijn. Ze vluchten naar boven, naar de zolder, waar nog iets veel engers ronddwaalt...
In tegenstelling tot The Blair Witch, is Quarantine niet amateuristisch. Ze hebben het wel amateuristisch doen lijken, om zo geloofwaardigheid te kweken. Maar het zit vaak vernuftig in elkaar. Een paar goede en bescheiden effecten maken het geweld extra lekker en beschadigen niet de "realiteitswaan" waarin je verkeert. Ik vond dat de reporter af en toe wel erg overdreven aan het hijgen en janken was, maar verder heb ik eigenlijk niets aan te merken op deze film! Gewoon een lekkere wegkijker!
