Amsterdam, 1934. Ciske 'de Rat' Vrijmoeth woont bij zijn moeder, een zuipende en rondneukende slet eersteklas, terwijl zijn vader altijd op zee is. Ciske is het schoolvoorbeeld van een vlegel. Zijn dagelijkse bezigheden bestaan vooral uit het pesten en lastigvallen van andere mensen en zijn moeder. Doordat zijn vader er vrijwel nooit is, mist hij structuur in zijn leven. Niet voor niets wordt hij van school getrapt wanneer hij een pot inkt over de lerares heen gooit. Opgroeien voor galg en rad is waarschijnlijk de uitdrukking die het meest van toepassing is op Ciske. Toch krijgt hij een nieuwe kans als hij naar een nieuwe, nettere school wordt gestuurd. Hier wordt hij opvangen door de vriendelijke leraar Meester Bruis. Het lijkt goed te gaan met Ciske, maar nieuwe problemen staan voor de deur. Ciske's vader heeft een nieuwe vrouw leren kennen en wil scheiden van zijn vrouw. Die heeft hier weinig zin in omdat dit haar geld gaat kosten. De problemen in haar leven reageert ze af op Ciske. Tijdens een van deze gewelddadige uitbarstingen steekt hij zijn moeder neer met een mes. De jongen wordt nu voor een paar maanden naar de gevangenis gestuurd, waar hij door een hel gaat. Gelukkig wordt hij bij terugkeer weer opgevangen door zijn vader, maar hij mag niet meer naar school. Ook zijn er nog wat bullies die Ciske in elkaar willen slaan. Hierbij valt een van hen in het water, waarop Ciske hem redt. Hij is nu de held en alles is weer koek en ei.
Met behoorlijke tegenzin ben ik Ciske de Rat gaan kijken. Deze tegenzin bleek niet helemaal terecht te zijn, want ik heb me goed weten te vermaken met deze Nederlandse productie. Vooral het tijdsbeeld van Amsterdam in de jaren dertig wordt goed weergegeven. De aankleding van deze film is dan ook behoorlijk goed te noemen. Ook weet de jonge Danny de Munk een aardige rol neer te zetten als straatschoffie met een sterk Amsterdams accent. Dat een film als deze nooit een heel hoog cijfer van me zal krijgen komt omdat het simpelweg mijn ding niet helemaal is. Bovendien zijn alle vertederende stukken erin zeker niet geweldig te noemen. Voor kinderen is dit echter een uitermate geschikte film, die waarschijnlijk beter is dan de troep die er tegenwoordig voor de jeugd wordt gemaakt. Puur uit nostalgisch oogpunt vind ik het leuk deze film een keer gezien te hebben, maar voor minstens de komende tien jaar is dat wel weer genoeg. Desalniettemin is dit gewoon een kwalitatief goede Nederlandse kinderfilm.
