De eerste keer dat ik Cradle 2 the Grave zag, wist de film bij mij een betere snaar te raken dan de tweede keer. Tijdens de herhaalde kijksessie zat ik me namelijk regelmatig te ergeren. Het puberale karakter van deze rolprent is daar grotendeels debet aan, maar ook de debiliteit van de actie kon mijn goedkeuring niet meer wegdragen.
De plot is op zijn zachtst gezegd afgezaagd te noemen. Hierin trekt rapper DMX samen met vechtkunstenaar Jet Li ten strijde tegen een bende slechteriken, die een gevaarlijk goedje in handen heeft. Juwelendief DMX wil zijn ontvoerde dochter terug die de bende voor de zekerheid houdt, terwijl de Taiwanese veiligheidsagent Jet Li het gevaarlijke goedje terug wil. De twee proberen dus de bad guys te stoppen, die voor de verandering uit zijn op wereldverovering.
Regisseur Andrzej Bartkowiak (o.a. Doom en Romeo Must Die) trekt ,alle (actie)clichés uit de kast, wat mijns inziens hier niet zorgt voor visuele bevrediging. Van de humor of het acteerwerk hoeft Cradle 2 the Grave het ook al niet te hebben. Als je je verstand op minder dan nul zet, kun je je waarschijnlijk wel dulden bij deze film. In die modus heb ik de prent waarschijnlijk de eerste keer dan ook bekeken. Over de twee verschillende kijkervaringen genomen, rolt er per saldo alsnog een onvoldoende uit voor Cradle 2 the Grave. Daar verandert zelfs actrice Gabrielle Union, zie foto´s hierboven, niet zoveel aan.
