In deze derde  Bondfilm wil goudsmokkelaar Goldfinger, tezamen met handlangers Pussy Galore en Oddjob, Fort Knox beroven. Het is aan geheim agent James Bond om hier een stokje voor te steken...
 

Goldfinger is waarschijnlijk de bekendste van alle Bondfilms. Verscheidene scènes zijn beroemd, zoals 007 die doormidden gelaserd dreigt te worden en de dood van schoonheid Jill Masterson door middel van gouden verf. Daarnaast komen voor het eerst de typische Bondsnufjes om de hoek kijken, waaronder de fameuze opgepimpte Aston Martin DB5. Shirley Bassey's titelsong zal evenmin onbekend zijn.
 

 
 

Sean Connery is wederom goed als 007, die zich hier seksistischer dan gebruikelijk manifesteert. Zijn oneliners zijn ook geinig. Wanneer Bond iemand elektrokuteert in een badkuip merkt hij droogjes op: "Shocking".

Schurk Goldfinger zelf valt me tegen. Hij is weinig nadrukkelijk aanwezig en laat zijn handlanger Oddjob feitelijk het kaas van zijn brood vreten. Adjudant Oddjob vermaakt veel meer dan de grote slechterik Goldfinger en is beduidend memorabeler met zijn dodelijke hoed en andere fratsen.

Opvallend is tevens dat Shirley Eaton in een kleine bijrol veel meer tot de verbeelding weet te spreken dan Honor Blackman als de voornaamste Bond girl, waarvan je enkel haar dubbelzinnige naam Pussy Galore onthoudt.

Goldfinger is een aardige wegkijker; bekwaam gemaakt met enkele aardige ideeën. Het idee achter de Fort Knox beroving is zelfs tamelijk ingenieus te noemen. Toch is de film niet de hele tijd even boeiend en had er wat mij betreft wel wat van de speelduur afgemogen. Desalniettemin vormt de prent een aardige voorbode voor de frivoliteiten waarmee de reeks later zou uitpakken.