De Britse geheim agent Martin Stevens, codenaam Superseven, moet een camera zien terug te krijgen die per abuis aan een toerist in Caïro is verkocht. De camera bevat een radioactief materiaal, duizend keer sterker dan uranium, dat door Russen uit een laboratorium is gestolen. Een voormalig SS officier en zijn bende willen het materiaal echter ook en gaan hierbij (letterlijk) over lijken.

Umberto Lenzi maakt zich er met deze film een beetje gemakkelijk van af. De prent wordt namelijk ietwat gezapig als de slechteriken, maar ook de spion van dienst, de toerist maar niet te pakken krijgen. Die verplaatst zich dan naar Italië, waar hetzelfde gedonder plaatsvindt als in Egypte. Andere ontwikkelingen blijven hierbij goeddeels uit.
 

 

De geheim agent heet Superseven, inderdaad een flauwe variant op 007, en wordt niet slecht gespeeld door Roger Browne die wel meer spaghetti spionage deed. Om een dame te versieren stelt hij zichzelf op een gegeven moment zelfs gekscherend voor als James Bond. Van de lieftallige Rosalba Neri wordt helaas te weinig gebruik gemaakt, maar gelukkig is ze niet de enige leuke actrice.

Ik heb me niet kapot verveeld, dat ook weer niet. De aardige settings in, onder meer Egypte, schelen een hoop. En uiteraard wist ik van tevoren dat er sprake zou zijn van een 007 aftreksel, maar ik mis hier de frivoliteit en buitenissige ideeën die sommige vergelijkbare films wel aan de dag leggen (en leuk maken).