Een kwaadaardige duo heeft een gemeen plan bedacht om de wereld over te nemen door middel van zombie software, dat op het internet wordt losgelaten. Vier domme cheerleaders dienen hierbij als proefkonijn. Ondertussen slaan een wraakzuchtige nicht -hij werd niet toegelaten tot het cheerleader team- en een perverse katholieke lerares de handen ineen om de cheerleaders te bestrijden. Er zit niets anders op voor de leeghoofdige bimbo's dan kung fu te leren en samen te werken met ruftende, masturberende Trekkies om het kwaad te bestrijden...
Bij onze vrienden van IMDB staat deze film op de ranglijst van de slechtste honderd films ooit gemaakt. Nu kan ik uit mijn hoofd al honderd films bedenken die stukken minder vermaken, maar op productietechnisch vlak valt een dergelijke 'eer' zeker te rechtvaardigen. Cheerleader Ninjas is een zeer goedkope prent, die de absentie van enig budget nergens tracht te verhullen. Integendeel, het vormt deel van de lol. Met name de opblaaspoppen die voor body doubles moeten doorgaan, zijn hilarisch. Voorts zijn er visuele effecten die pijn doen aan de ogen en wordt er gesmeten met infantiele geluidseffecten. Denk hierbij aan scheten, boeren, poing geluiden om erecties aan te duiden en toetergeluiden wanneer iets in aanraking komt met tieten. Het moge hiermee meteen duidelijk zijn met welk niveau humor je hier van doen hebt. Feitelijk is de film niet veel meer dan een aaneenschakeling van poep-, pies- en seksgrappen, terwijl met een tsunami aan clichés nerds, katholieken, homo's en cheerleaders in de zeik worden gezet.
Super geslaagd kan ik Cheerleader Ninjas niet noemen. Zeker de helft van de grappen gaat gruwelijk de mist in. Aangezien de hoeveelheid meligheden echter aanzienlijk is, kan er desondanks redelijk wat worden gelachen. Het ziet er bovendien naar uit dat de amateuristische makers veel plezier aan de productie hebben beleefd; een enthousiasme dat goed wordt overgebracht bij de kijker. Een sympathieke slechte film dus, die je in een melige bui gerust een keertje kunt opzetten.
