Christchurch, Nieuw Zeeland, de jaren vijftig. De verlegen, somber ingestelde tiener Pauline wordt vriendinnen met een nieuw meisje op school; de vrolijke, recalcitrante Juliet. Beide meisjes verschillen van elkaar als water en vuur, zowel in gedrag als in sociale achtergrond. Toch duurt het niet lang voordat ze enkel nog met elkaar optrekken. De meiden creëren een gezamenlijke hobby: de fantasiewereld Borovnia. Ze schrijven verhalen over deze wereld, maken van klei de bewoners na en sluiten hun ogen om weg te kunnen zweven in deze droom. De ouders van Pauline en Juliet zijn bang dat de meiden te veel met elkaar omgaan en hebben bovendien angst voor de potentieel ontluikende lesbische relatie tussen de tieners, wat in het conservatieve Nieuw Zeeland in de jaren vijftig als vloeken in de kerk is. Om de twee uit elkaar te drijven, besluiten Juliets ouders dat zij bij een tante in Zuid-Afrika moet gaan wonen. Beide dames zijn kapot van deze plannen, vooral omdat Pauline niet mee mag. Volgens hun nog jonge geesten is er slechts een probleem dat in de weg staat van hun eigen toekomstplannen: de moeder van Pauline, die weigert een paspoort voor haar aan te vragen. En als er iets of iemand op je pad naar succes staat, is er maar een manier om dat op te lossen: het probleem verwijderen. Tijdens wat een gezellige picknick had moeten zijn besluiten Pauline en Juliet deze ideeën dan ook in daden om te zetten.
Nadat hij met Bad Taste en Braindead faam opbouwde in het horrorgenre, besloot regisseur Peter Jackson het met Heavenly Creatures over een andere boeg te gooien. Een coming-of-age film over twee tieners, gemixt met de nodige elementen uit de fantasy en thriller. En dat allemaal ook nog gebaseerd op een waargebeurd verhaal. De regisseur komt goed weg met deze ratatouille aan genres en laat hier zien waarom hij later tot zo’n begenadigd regisseur zal uitgroeien. De fantasierijke setting en het originele verhaal zijn elementen waarvan hij in The Lord of the Rings veel baat zal hebben gehad. De echte ster van Heavenly Creatures is overigens niet de bebaarde regisseur, maar actrice Kate Winslet, die met deze film haar filmdebuut maakt. Zij zet de speelse Juliet met verve neer en doet de kijker laten geloven naar een echte tiener in distress te zitten kijken. Haar prachtige Engelse accent draagt bovendien bij aan de mystieke sfeer rondom de twee hoofdrolspeelsters in deze film. Dat zij later uit zou groeien tot een van de beste actrices van haar generatie, mag na het zien van Heavenly Creatures niet als een verbazing komen.
