Het lijkt erop dat Patrick Bateman het helemaal gemaakt heeft in het leven. Hij is nog jong, heeft een baan bij een prestigieus aandelen-kantoor, heeft een mooie vrouw en veel vrienden. Toch is hij absoluut niet tevreden met zijn leven. Naar buiten toe houdt hij de schijn op, maar van binnen heeft hij een hekel aan alles en iedereen. Voor Patrick zijn er maar twee deugden in het leven: hebzucht en minachting. Om zijn haat voor het leven te uiten gaat hij er in de avonduurtjes op uit om mensen af te slachten. De lichamen neemt hij regelmatig mee naar huis om er zijn huis mee te versieren. Meestal zijn het dan lichaamsdelen, want hij gebruikt nogal wat verschillende moordwapens. Als Patrick een collega van hem vermoord begint er echter wel wat te veranderen in zijn leven. Een privé-detective zit hem op de hielen en hij krijgt steeds meer de behoefte om te moorden. Het moeilijke is dat de buitenwereld denkt dat Patrick perfect is. Als hij aan een vriend opbiecht dat hij zo`n 40 mensen vermoord heeft, denkt deze dan ook meteen aan een grote grap. Patrick zal moeten leren leven met zijn haat, hebzucht en minachting.
Het tofste aan American Psycho is Patrick Bateman, een geweldige rol van Christian Bale. Hij speelt een gigantisch irritant, zelfingenomen mannetje die denkt dat heel de wereld aan zijn voeten ligt. Als Patrick met twee hoeren naar huis gaat vindt hij dan ook dat hij de hoeren een plezier doet in plaats van andersom. De manier waarop hij denkt over bekenden, hoe hij met ze omgaat, hoe hij ze vermoordt, zorgt ervoor dat American Psycho een erg vermakelijk filmpje is om naar te kijken. De film had van mij een punt hoger gekregen als ze het einde wat minder plotseling hadden gemaakt. Nu zit je helemaal in het verhaal, wanneer Patrick net zijn slachtpartijen heeft opgebiecht.... en opeens is het over. Een beetje een anti-climax op een film waar verder niets op aan te merken is.
