Coogan's Bluff

Coogan’s Bluff opent met een scène in de woestijn van Arizona, een omgeving die lijkt op de achtergrond van de films die Clint Eastwood beroemd maakten, de spaghetti westerns van Sergio Leone. Als we Clint voor het eerst te zien krijgen, draagt hij een cowboyhoed, alles lijkt dus bij het oude te blijven, maar zit hij ook achter het stuur van een jeep en zijn kleding is die van een hedendaagse sheriff. Dit is een western, maar geen gewone, eentje die is gesitueerd in de moderne tijd.

Dit was de tweede film die Eastwood maakte na zijn terugkeer uit Italië. De eerste, Hang ‘m High, was een soort poging van Hollywood om een spaghetti western te maken. Het resultaat was niet slecht, maar Clint had geen zin om de formule eindeloos uit te melken. Met Coogan’s Bluff hoopte hij de overstap naar de moderne tijd te maken, net als het personage uit de film.

Matt Coogan is een jonge deputy sheriff uit Arizona. Na een incident met een gevangene wordt hij naar New York gestuurd om een arrestant op te halen. Natuurlijk gedraagt plattelander Coogan zich in de grote stad als een olifant in een porseleinen kast. Hij raakt zijn gevangene kwijt en rekent hem vervolgens zelf weer in, ondanks het verbod om zich ergens mee te bemoeien. Ook jaagt hij het hoofd van een knappe welzijnswerkster op hol, maakt hij kennis met de New Yorkse hippiescene en slaat hij een poolhal kort en klein.

Coogan’s Bluff was ook de eerste van zes films die Clint Eastwood met regisseur Don Siegel. Ze zouden samen zes films zou draaien, waarvan Dirty Harry de beroemdste is. Eastwood heeft altijd volgehouden dat Siegel voor hem even belangrijk is geweest als Sergio Leone. Coogan’s Bluff is een ware overgangsfilm tussen de Dollarfilms en zijn latere successen. Het script bevat wat clichés (met name in de wijze waarop New York wordt afgeschild), maar met een hoofdpersoon die als cowboy in vol ornaat door de grote stad struint, is Coogan’s Bluff fotografisch bijzonder en vaak onweerstaanbaar grappig. Er is relatief weinig actie, maar de film verlegde wel de grenzen van de weergave van geweld met een snoeiharde actiescène rond een pooltafel, waarin Coogan het opneemt tegen maar liefst zes tegenstanders, en biljartballen and biljartkeus als wapens gebruikt. Volgens Martin Scorsese, een groot bewonderaar van de film, is dit één van de allerbeste actiescènes ooit verfilmd. Ik kan die mening slechts onderschrijven.

Dit is een essentiële film in het oeuvre van Clint Eastwood. Spannend, vaak grappig, en met een haast perfect laatste halfuur, met naast de befaamde poolhall rumble ook nog een opwindende achtervolging op motors dwars door een park.

Noot:

De titel heeft een dubbele betekenis. In de eerste plaats verwijst de titel natuurlijk naar de hoofdpersoon en de manier waarop hij zich met veel bluf door de onderwereld van New York beweegt. Maar Coogan’s Bluff is ook een uitzichtheuvel in New York; Vroeger bekeken bewoners van  Washington Heights en Harlem die geen kaartje konden kopen, de wedstrijden in het oude baseball stadium bekeken vanaf de heuvel.

Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap:
- Joheun nom, nabbeun nom, isanghan nom (The Good, the Bad, the Weird) (western / actie : 7)
- Gladiator (actie / drama : 8.5)
- Chi bi (Red Cliff) (actie / speelfilm : 8)
- Spartacus (actie / drama : 8)
- Xin du bi dao (The New One-Armed Swordsman) (actie / drama : 7.5)

Hoe beoordeelt Boobytrap categorie actie eigenlijk? 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10

Hoe beoordeelt Boobytrap categorie western eigenlijk? 0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10