Maak kennis met een prehistorische stam, alwaar men angstig leeft naar de door voorvaderen opgestelde 'bijbel'. Deze reeks aan instructies is de 'heilige' handleiding waarnaar men leeft. Hiervoor is geen legitieme reden, maar het wordt gedaan omdat verondersteld wordt dat het werkt, c.q. de stam voor de ondergang behoedt. Een zeventienjarig lid van de stam heeft hier echter problemen mee en waagt het om vraagtekens bij de voorschriften te zetten. Hij overtreedt de regels door naar een aanpalend gebied te gaan, alwaar het verboden toeven is volgens de regels. In dit gebied aan de overkant van de rivier zou namelijk een brute God wonen, die kan doden met een enkele aanraking. Aldaar is echter tevens genoeg eten te vangen, wat absoluut niet gezegd kan worden van de dorre, weliswaar door rotsen beschutte vlakte waar de stam min of meer gevangen zit. De jongen neemt de represailles voor lief en zijn ontdekkingsdrang en dorst naar kennis zijn moeilijk in bedwang te houden...
De opzet van Teenage Caveman is nogal doorzichtig, doch naar mijn mening niet onsympathiek, namelijk: Trek gezag in twijfel en jongeren weten het beter dan ouderen, daar zij dikwijls zijn vastgeroest in hun bekrompen ideeën. Het moge hiermee tevens duidelijk zijn wat de beoogde doelgroep was. Daar producent Samuel Z. Arkoff in de jaren '50 legio filmtitels uitbracht die beginnen met de prefix 'teenage' was het blijkbaar een doeltreffende opzet. Hoewel de kijkbaarheid er is, stevende deze film echter niet op een voldoende af. Hiervoor was het gebodene toch iets aan de magere kant. De climax had echter een aangename verrassing in petto: Teenage Caveman blijkt namelijk een post-apocalyptische setting te hebben in plaats van een prehistorische. Voor deze originele wrap-up van zaken -die ik door de dinosaurussen absoluut niet zag aankomen- een bonuspunt en zowaar een voldoende wat originaliteit betreft.
