Een wormachtige parasiet heeft van bijna alle inwoners van Rott City zombies gemaakt. Temidden van deze kannibalistische, ondode chaos maken we kennis met hoofdpersoon Fred. Dit is een verwarde oude gast, die koste wat kost nieuwe schoenen moet hebben. Een vrij lastige opgave, daar het winkelcentrum krioelt van de bloeddorstige zombies. Fred's andere ik komt er via de krant achter dat Fred ook wormen in zijn lichaam heeft, maar dan van een andere soort. De wormen die hem inwendig lopen aan te vreten, blijken schizofrenie en hallucinaties te veroorzaken. Tevens zorgen ze ervoor dat het verouderingsproces van het slachtoffer drastisch versnelt. Fred dient de wormen te voeren, anders maken deze van hem een maatlijd. Er is overigens een antidote, namelijk het middel Zombifate. Met al deze informatie valt op zich wat constructiefs te doen, maar Fred gelooft zijn non-existente maat niet. Niet veel later wordt onze hoofdpersoon gebeten door een zombie en verandert ook hij in een ondood exemplaar...
City of Rott ziet er mijns inziens vrij cool uit. Dit gegeven en het feit dat de prent handelt over zombies, deden mij besluiten deze tekenfilm een kans te geven. De prent biedt een stortvloed aan zombie-actie, hetgeen veel uitelkaar getrokken lichamen, ingewanden en bloed betekent. Wat dat betreft hoor je mij dan ook niet klagen. Het is in dat licht bezien erg spijtig dat er geen fatsoenlijk plot geboden wordt. Met zijn talloze zombietaferelen en schizofrene monologen van Fred en voor de rest dus niets, krijgt de film een erg repetitief karakter. Hierdoor wil de verveling wel eens toeslaan. Niettemin verdient maker Frank Sudol respect voor dit werk. Werkelijk alle te verzinnen baantjes bij een filmproductie heeft de man bij City of Rott voor zijn rekening genomen. Alleen al van de gedachte hoeveel werk dit moet zijn geweest, word ik moe. En het is niet dat al deze arbeid een misbaksel heeft opgeleverd, integendeel. Visueel, maar ook qua humor weet de film aardig te beklijven. Niettemin had Frank Sudol naar mijn mening beter iemand anders het script kunnen laten schrijven. Dan was er namelijk misschien wel een toptekenfilm uitgerold. Nu is het toch enigszins behelpen met een monotone voorstelling.
