Deze stokoude stomme zwart-wit film gaat over Nosferatu, oftewel Dracula. Hij ziet er niet uit zoals Dracula in veel vervolgen wordt neergezet, waarbij hij een redelijk charmante man is die gehuld is in zwarte cape met rode binnenkant en waarbij hij tijdens een aanval uitschuifbare tanden toont. Nee, in deze goede oude klassieker is Nosferatu een oude kale man met donkere ogen en een zwart sjofel gewaad. Kenmerkend zijn zijn handen met lange, dunne vingers die een kenmerkende schaduw geven op de muur die vaak in beeld wordt gezet.
De actie is van langzame aard, waarbij je bijvoorbeeld de schaduw van deze vreemde handen langzaam richting de rug van een meisje ziet gaan. Ook al is nosferatu niet zo goed geacteerd, toch wordt er een heel kenmerkend personage neergezet die model heeft gestaan voor veel vervolgen. Je kan dan ook niet anders dan de film een dikke voldoende geven voor orginaliteit, aangezien het gemaakt werd in 1922. Toch is de film als geheel redelijk slaapverwekkend. Dit is opzich niet verwonderlijk aangezien ze toendertijd maar weinig middelen tot beschikking hadden om een horrorfilm (of voor die tijd wellicht zelfs actiefilm) te maken. Gedateerd dus, maar alsnog de moeite waard. Simpelweg uit historisch oogpunt!
