Afgezien van de geanimeerde opening titles waaruit meteen duidelijk wordt dat we hier van doen hebben met een Roodkapje-pastiche, lijkt Freeway te beginnen als een film zoals RTL4 die op woensdagavond uitzendt. Op een kunstmatig aangrijpende manier wordt de hoofdpersoon geïntroduceerd, de naieve tienerprostituée Vanessa die samen met haar pedofiele stiefvader en drugsverslaafde, tippelende moeder in een caravan woont. Als deze familie wordt opgepakt, dreigt Vanessa weer in een pleeggezin te worden geplaatst. Ze weet te ontsnappen en gaat op weg naar haar grootmoeder. Als haar gestolen auto het begeeft, wordt ze opgepikt door de vriendelijk ogende Bob Wolverton. Deze is - zogenaamd uit professioneel oogpunt (hij is jeugdwelzijnswerker)- maar wat geïnteresseerd in haar incestueuze belevenissen. Vanessa stort haar hart bij hem uit, om niet veel later te ontdekken dat hij de perverse I-5 Killer is die de snelwegen rondom Los Angeles terroriseert. Als Vanessa de rollen weet om te draaien, laat ze Bob voor dood achter na hem te hebben beroofd. Bob is echter niet dood, alleen zwaar naar de kloten. Het is het woord van de optische modelburger tegen dat van een stuk white trash, dat ontstaan is uit het zaad van een hoerenloper. Vanessa draait dus de bak in; een tijdelijke onderbreking van haar reis naar oma, alwaar Bob haar zal opwachten...
Freeway heeft me aangenaam verrast. De film brengt grappen, waar politiek correctelingen zeker niet om zullen lachen. Onder meer pedo- en necrofilie zijn het onderwerp van bijtende spot. Tevens worden zaken als drugsgebruik, gevangenisleven en hoerenlopen behoorlijk op de hak genomen en de motieven van hulpverleners flink in twijfel getrokken. Dit alles op extreem generaliserende en sarcastische wijze in een context die veel weg heeft van een satire op die verschrikkelijke waargebeurde films. De goede acteerprestatie van Reese ´Legally Blonde´ Witherspoon, maar vooral de excellente vertolking van Kiefer Sutherland als de Grote Boze Wolf maken het plaatje af.
