Shin ge jeon (The Divine Weapon)Het zijn goede tijden voor liefhebbers van epische Oosterse actiefilms. In de bioscoop geraken deze films zelden, maar de DVD biedt uitkomst. Eerder dit jaren zagen we al het Chinese Warlords en het Koreaanse The Empress and the Warriors. Begin volgend jaar wordt het epos van John Woo Red Cliff verwacht. In afwachting daarvan kan men zijn tijd doden met het Koreaanse The Divine Weapon. Hoewel niet perfect, is deze film toch een voorlopige hoogtepunt. Warlords had verpletterende actiescènes, maar stelde inhoudelijk teleur, The Empress and the Warriors had een fantastisch kostuum- en productieontwerp, maar werd gehinderd door een tenenkrommende romance. The Divine Weapon is gesitueerd het vijftiende eeuwse Koreaanse staatje Joseon. De oprukkende Chinese Ming-dynastie eist een volledige onderwerping, maar de Koreanen hebben in het geheim gewerkt aan een fabuleus wapen, een soort pijlenkanon dat zeer grote aantallen ontploffende pijlen kan afschieten over afstanden van honderden meters. De Chinezen vrezen dat dit wapen de kansen ten gunste van de Koreanen zou kunnen doen keren, en stellen een onderzoek in. De ontwerper van het kanon wordt gedood, maar zijn dochter wordt gered en in het grootste geheim ondergebracht in de woning van een geslepen handelaar, die – in ruil voor de titel ‘hofleverancier’ – haar moet helpen bij de verdere ontwikkeling van het wapen. De Chinezen zenden ‘het grootste leger in de geschiedenis der mensheid’ uit om de Koreanen mores te leren … Epische actiefilms uit het Oosten doen qua spektakel vaak niet onder voor hun westerse tegenhangers à la Gladiator of Braveheart, maar het blijven vaak nogal afstandelijke producties. De Aziatische opvattingen over heldenmoed, plichtsbesef en opofferingsgezindheid verschillen nogal van de onze, en de onbekendheid met de talen (al is het maar met hun klank) maken het kijkers moeilijk zich met de personages te identificeren. Bovendien bieden Oosterse gezichten onze blik vaak weinig houvast: ik ben eens volkomen verdwaald in een Japanse thriller omdat ik de verschillende actrices niet uit elkaar kon houden. Ook in The Divine Weapon is het soms lastig te bepalen waar we op een bepaald moment zijn, en wie er precies aan het woord is, maar in het algemeen is de film redelijk goed te volgen. Het verhaal is niet nodeloos ingewikkeld, er is opvallend veel aandacht voor karaktertekening, en het script werkt langzaam (maar oh zo zeker) toe naar een geweldige climax. Het tempo ligt laag (te laag zullen velen zeggen), maar regisseur Yu-jin Kim weet via beelden van het oprukkende miljoenenleger en proeven met eerste prototypes van het kanon de spanning er toch aardig in te houden. We krijgen een paar voorproefjes van de kracht van het wapen, en worden daardoor razend nieuwsgierig naar de vernietigende uitwerking van de pijlenregens als het kanon zal zijn geperfectioneerd. De in dit soort film onvermijdelijke romance is met de nodige relativerende humor in beeld gebracht, en de twee hoofdrolspelers vormen een charmant en aardig stel, ook al heeft actrice die de dochter van de uitvinder speelt een paar afschuwelijke dramatische uitschieters. Er is ook nog een grimmige scène waarin 800 jonge knaapjes op commando van de keizer tot eunuchen worden omgebouwd. We krijgen te horen dat doorgaans vijftig procent van de slachtoffers tijdens de operatie het leven liet, en als ze zien hoe die operaties worden uitgevoerd, begrijpen we plots waarom. Don’t try this at home. Er is op het net veel te doen geweest over de historische accuratesse van de film, en met name het superkanon. Het verhaal is grotendeels fantasie, maar de Koreanen ontwikkelden in de middeleeuwen wel degelijk een vergelijkbaar superwapen dat hen in staat stelde numeriek veel sterkere tegenstanders te verslaan. Zie de link. http://en.wikipedia.org/wiki/Hwacha
Aanraders in overeenkomstige genres, volgens Boobytrap: |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
   |
 |
|
|
Specials die ermee te maken hebben:
Terug naar vorige pagina | Naar filmoverzicht |
