Het personage Sartana wordt -terecht- voornamelijk geassocieerd met schouwspeler Gianni Garko. Hoewel George Hilton de rol wat anders invult, beviel hij me wel als de arrogante revolverheld. Hij is geen Garko, maar over het algemeen werkt de keuze voor hem naar behoren. Charles Southwood is bovendien goed op dreef als de licht verwijfde, doch dodelijke, Sabbath. De personages zijn erg gemakkelijk te 'lezen', vanwege hun zwaar overdreven karakters. Ik zou de film niet als een komedie willen bestempelen, maar het scheelt niet veel. Er zit namelijk behoorlijk wat humor in deze spaghetti-western, daar clichés niet worden geschuwd en een hoop zaken zwaar aangedikt worden. De prent biedt hierdoor eigenlijk louter vermaak. Ook de actie is goed te trekken.
 

De plot vind ik nauwelijks vermeldenswaardig. Ik volsta met het noemen van de ingrediënten; Revolverhelden, slechteriken en goud. De rest kun je, denk ik, zelf wel invullen. Het wordt dus lekker simpel gehouden, maar het weet allemaal goed te vermaken. Bijzonder kun je de film hierdoor echter ook niet noemen, maar wat boeit dat? Indien je zorgt voor wat koude pinten en je aanschouwt Sartana's Here... Trade Your Pistol for a Coffin, dan heb je een minuut of negentig vrij aardig vertier.