Bennie is een nogal wazige gast die is overgeplaatst naar een nieuwe school. Door zijn afwijkende en provocerende gedrag raakt hij al snel bevriend met een groep medeleerlingen. Hij trekt ze vervolgens in een poel van verderf, als hij ze laat kennismaken met de geneugten van weed...
Deze film heb ik ervaren als een verbeterde versie van Reefer Madness, dat ruim twee decennia eerder werd geproduceerd. Het onderwerp is min of meer identiek, maar wordt hier veel coherenter gebracht. De strekking is echter hetzelfde, namelijk dat weed enorm slecht is en je er beter niet aan kunt beginnen, tenzij je als een gestoorde en/of een gevaar door het leven wenst te gaan. Dit basisgegeven weet al enigszins te vermaken, maar gelukkig heeft de film meer te bieden. Zo kon de schizofrene vertolking van Scott Marlowe als de gedrogeerde Bennie mij behoorlijk bekoren. Tevens weet de film de lachspieren goed te bedienen, al was het enkel om het feit dat -zonder uitzondering- dertigers high-school kids spelen. Of dit nu een anti-drugsfilm en/of maatschappelijk drama is of niet, doet voor mij niet terzake. Getuige de purple haze die over de jaren '60 hing, heeft het in elk geval niet geholpen. Hedentendage zal het onmogelijk zijn The Cool and the Crazy niet te bezien als pure komedie en in die gedaante levert de prent naar mijn mening sowieso adequaat werk af.
je er beter niet aan kunt beginnen, tenzij je als een gestoorde en/of een gevaar door het leven wenst te gaan. Dit basisgegeven weet al enigszins te vermaken, maar gelukkig heeft de film meer te bieden. Zo kon de schizofrene vertolking van Scott Marlowe als de gedrogeerde Bennie mij behoorlijk bekoren. Tevens weet de film de lachspieren goed te bedienen, al was het enkel om het feit dat -zonder uitzondering- dertigers high-school kids spelen. Of dit nu een anti-drugsfilm en/of maatschappelijk drama is of niet, doet voor mij niet terzake. Getuige de purple haze die over de jaren '60 hing, heeft het in elk geval niet geholpen. Hedentendage zal het onmogelijk zijn The Cool and the Crazy niet te bezien als pure komedie en in die gedaante levert de prent naar mijn mening sowieso adequaat werk af.
