Onder leiding van de aggressieve Packard verpest een straatracende bende de sfeer in een stadje. Packard is ziekelijk geobsedeerd door de aantrekkelijke Keri en heeft ooit haar vriendje vermoord toen hij ze betrapte tijdens de daad. Packard spendeert zijn tijd aan het lastig vallen van Keri, straatracen en het uitdelen van orders aan zijn domme bendeleden. Op een dag rijdt een mysterieuze figuur uit de ruimte -The Wraith- het stadje binnen in een zwarte Turbo Interceptor. Packard wil deze zeldzame auto wel toevoegen aan zijn collectie en laat een van zijn slaafjes tegen de nieuweling racen. Deze heeft echter een andere agenda, namelijk het ombrengen van alle bendeleden. Het komt hierbij goed uit dat zijn auto onverwoestbaar is en hij als sneeuw voor de zon kan verdwijnen. The Wraith vermoordt al deze pestkoppen à la Carmageddon. De sheriff staat voor een raadsel. The Wraith laat bij elke crime scene een puinhoop achter, maar de hierbij ontstane lijken zijn in puntgave toestand, afgezien van het feit dat bij allen de ogen ontbreken. Om de debiele kijker in spanning te houden omtrent de identiteit van The Wraith, rijdt deze de helft van de tijd in menselijke gedaante (Charlie Sheen) rond op een motor. Hij papt wat aan met Keri en spoort haar aan zich te ontdoen van Packard´s ketenen, maar dat blijkt niet nodig, want deze is als laatste aan de beurt...
Dit is een nauwelijks serieus te nemen cheesy jaren ´80 film. Het acteerwerk, de special effects en de muziek (met uizondering van Secret Loser van Ozzy Osbourne en Rebel Yell van Billy Idol) zijn bagger en dragen bij aan de enorm foute sfeer die wordt neergezet. Deze werkt dan ook regelmatig behoorlijk op de lachspieren. Vermaken doet de film zeker, hierbij geholpen door een aantal kenmerkende personages en een lekker simpel wraakverhaaltje. Al met al niet vervelend, maar absoluut geen hoogvlieger. Aardige rolbezetting overigens, maar zonder uitzondering in slechte doen.
