Zoals je aan mijn beoordeling al kunt zien, heeft de regisseur van Rocky met Inferno meer vermaak weten te bieden dan dat het gemiddelde Van Damme-vehikel herbergt. Dit is voornamelijk op het conto van de geboden humor te schrijven. Niet dat dit zo fantastisch is overigens, doch het geheel laat zich hierdoor stukken makkelijker verorberen.
Het verhaal is een debiele variant op Yojimbo. Hierin speelt the muscles from Brussels een zuipende kerel die zelfmoord wil plegen. In een woestijn raakt hij echter verwikkeld in een vechtpartij met enkele plaatselijke gasten, die zijn motor stelen en hem voor dood achterlaten. J.C. leeft daarentegen nog en zint op wraak. Het gestolen voertuig was namelijk een cadeau voor een vriend. Deze kameraad lapt hem op voor de geplande wraakactie. Hierbij gaat Jean-Claude twee plaatselijke bendes tegen elkaar uitspelen. Het gevolg: Wat vechtpartijen en een hoop om zeep geholpen gemene gasten. Dit laatste liet zich natuurlijk al raden, evenals de rest van de film eigenlijk. Nochthans vond ik Inferno redelijk kijkbaar.
Zoals gezegd is de aanwezige humor hier vooral debet aan. De toonzetting is hierdoor luchtig en geeft blijk van een niet al te grote zelfdunk van de makers. Dit wordt enkel versterkt door het feit dat inspiratiebron Yojimbo expliciet wordt genoemd als een gast een chick mee uitvraagt naar een samoeraifilm. De bijrollen van Danny Trejo en met name Pat Morita (Mr. Miyagi van The Karate Kid) zijn vrij aardig.
